บทที่ 16 ขำไม่ออก

“อุ้บบ..” ร่างเล็กโผไปซบอกเขาอีกครั้ง

“เป็นไรมั้ยครับหนูเอ๋ย” เสียงห้าวแหบพร่าถามหญิงสาวเบาๆแม้จะไม่ได้ตั้งใจแต่ร่างกายสัมผัสเสียดีกันมันทำให้ร่างกายของเขามีกิริยาขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

“มะ ไม่เป็นไรค่ะ” ลิปการ์มองคนที่นอนใต้ร่างเธอและเลอะโคลนไปทั้งตัวเหลือแค่ศีรษะใบหน้าหล่อที่เขายกขึ้นไม่ให้โดนน้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ